مفهوم جریان های نقدی.پایان نامه در مورد جریان های نقدی

دانلود پایان نامه

جریان های نقدی

وجه نقد از منابع مهم و حیاتی هر واحد انتفاعی است و ایجاد توازن بین وجوه نقد در دسترس و نیازهای نقدی مهمترین عامل سلامت اقتصادی هر واحد انتفاعی است. وجه نقد از طریق عملیات عادی و سایر منابع تامین مالی به واحد انتفاعی وارد می شود و برای اجرای عملیات، پرداخت سود، بازپرداخت بدهی ها و گسترش واحد انتفاعی به مصرف می رسد. سرمایه گذاران و اعتبار دهندگان برای برآورد گردش آتی وجوه نقد در یک واحد انتفاعی مشخصا با تاثیر فعالیت های حاصل از عملیات عادی، فعالیت های تامین مالی و سرمایه گذاری بر گردش وجه نقد اهمیت می دهند. بر اساس بیانیه هیات استانداردهای حسابداری مالی هدف از گزارشگری مالی خارجی فراهم آوردن اطلاعات است، به نحوی که کاربران یا استفاده کنندگان بتوانند مقدار، زمان بندی و ریسک جریان های نقدی آتی موسسه را ارزیابی کنند (گاررود و هادی، 1998).

حسابداری تعهدی تلاش دارد تا مجموعه معاملات و سایر رویدادها را در طول همان دوره ای که آن معاملات و رویدادها اتفاق افتاده اند ثبت کند و همچنین به واسطه باز بودن دست مدیریت در دستکاری اطلاعات مربوط به حسابداری تعهدی از عینیت کافی برخوردار نیست. در حالی که اگر سیستم حسابداری بر مبنای دریافت و پرداخت نقدی شکل گیرد نه تنها از عینیت کافی برخوردار است، بلکه قابل فهم خواهد بود و نیازی به مفروضات و استدلال های پیچیده و مبهم برای درک اطلاعات نیست.

جریان های نقدی از منابع مهم و اساسی در هر واحد تجاری به شمار می رود و بسیاری از تصمیمات اقتصادی استفاده کنندگان بر اساس آن انجام می شود. سرمایه گذاران و اعتبار دهندگان به عنوان تامین کنندگان اصلی منابع مالی شرکت از سود و جریان های نقدی به عنوان معیاری از توانایی واحد تجاری در پرداخت سود سهام و ایفای تعهدات در آینده استفاده می کنند (سیاه چشم، 1392).

جریان های نقدی نسبت به سود و اقلام تعهدی مبنای بهتری برای تصمیم گیری سرمایه گذاران است، به نحوی که سرمایه گذاران تا حد بسیار زیادی به پیش بینی جریان های نقدی به دلیل اینکه عینی و احتمال دستکاری آن کم است واکنش مثبت نشان می دهند (خدادادی و جان جانی، 1388). با توجه به اهمیت اطلاعات مربوط به جریان های نقدی، هیات استانداردهای حسابداری مالی (FASB) در استاندارد حسابداری شماره 95 هدف از این اطلاعات را کمک به سرمایه گذاران، بستانکاران و سایر استفاده کنندگان بیان می کند (هیات استانداردهای حسابداری مالی، 1987). جریان های نقدی از منابع مهم و اساسی در هر واحد تجاری به شمار می رود و بسیاری از تصمیمات اقتصادی استفاده کنندگان بر اساس آن انجام می شود (رسائیان و غفاری، 1391).

 

2-1-17جریان های نقدی حاصل از فعالیت های عملیاتی

جریان های نقدی ناشی از فعالیت های عملیاتی یکی از شاخص های اصلی ارزیابی این موضوع است که عملیات واحد تجاری تا چه حد به جریان های وجه نقد کافی جهت بازپرداخت وام ها، نگهداشت توان عملیاتی واحد تجاری و پرداخت سود سهام منجر شده و انجام سرمایه گذاری های جدید را بدون تمسک به منابع مالی خارج از واحد تجاری میسر کرده است که این جریان مکرر و با اهمیت در اغلب واحدهای انتفاعی از طریق فروش محصولات یا ارائه خدمات یعنی از محل مبالغ وصولی از مشتریان، وجوه پرداختی به فروشندگان مواد و کالا و محصولات یا ارائه خدمات مورد نیاز، وجوه پرداختی به کارکنان بابت حقوق و دستمزد و سایر پرداخت های نقدی بابت هزینه ها کسب می شود. در واقع، مهم ترین و معمول ترین جریان نقدی مرتبط با فعالیت های عملیاتی است که در جهت هدف کسب سود خالص می باشد (کمیته تدوین استانداردهای حسابداری، 1385).

از طرفی اگر موسسات بخواهند مدت زیادی به فعالیت خود ادامه دهند باید عمده ی جریان های نقدی خود را از فعالیت های عملیاتی بدست آورند زیرا تداوم فعالیت یک واحد تجاری به مثبت بودن جریان های نقدی عملیاتی در بلند مدت بستگی دارد (رودنشین، 1384).

 

2-1-18 محتوای اطلاعات وجوه نقدی عملیاتی و ارزش بازار شرکت

وجوه نقدی یکی از منابع مهم و حیاتی هر واحد اقتصادی است. جریان های نقدی نقش محوری در بسیاری از تصمیم گیری های مالی، الگوهای ارزش گذاری اوراق بهادار، روش های ارزیابی پروژه های سرمایه ای و غیره دارند. همچنین، کاربرد جریان های نقدی عملیاتی آتی[1] در تحلیل های مالی نوینرو به افزایش است. لای (2006) معتقد است که بقای شرکت یکی از اولین ملاحظات و وجوه نقدی یکی از عوامل مهم در بقای هر شرکت است. تنها شرکت هایی می مانند که سودآور بوده و قادر به تامین نیازهای مالی خود باشند. درک توانایی یک شرکت برای پرداخت، یکی از ضروریات بوده و صورت حساب های جریان نقدی بر خلاف سود به وضوح این اطلاعات را ارائه می کند. در مجموع، استفاده از شاخص های مبتنی بر جریان وجوه نقد همواره از سوی جامعه حسابداری مورد تاکید بوده است، چرا که بر اساس بیانیه مفاهیم بنیادی حسابداری مالی شماره یک آمریکا[2]، یکی از اهداف اصلی گزارشگری مالی به وسیله واحد های تجاری، ارائه اطلاعاتی به سرمایه گذاران و اعتباردهندگان در جهت ارزیابی مقدار، زمان و میزان عدم اطمینان جریان های نقدی حال و آینده است (هیات تدوین استانداردهای حسابداری مالی، 1978). هم چنین کمیته تدوین استانداردهای حسابداری ایران در مفاهیم نظری گزارشگری مالی، بر نقش و اهمیت ارائه اطلاعاتی در مورد مبالغ و منابع اصلی جریان های وجوه نقد ورودی و خروجی به وسیله ی صورت جریان وجوه نقد، برای ارزیابی عملکرد و انعطاف پذیری مالی واحد تجاری تاکید کرده است (کمیته تدوین استانداردهای حسابداری، 1386).

در همین زمینه، بروچت و همکاران (2008) برای پیش بینی جریان های نقدی آتی، به بررسی نقش مولفه های وجوه نقدی و اقلام تعهدی سود حسابداری پرداختند. آنها جریان های نقدی عملیاتی آتی را علاوه بر ارزش بازار حقوق صاحبان سهام به عنوان متغیرهای وابسته پیش بینی نموده و دریافتند که به طور متوسط اقلام تعهدی نسبت به جریان های نقدی عملیاتی جاری، جریان های نقدی آتی را بهتر پیش بینی می کنند. آنها علاوه بر این محدودیت های قدرت پیش بینی اقلام تعهدی را برای پیش بینی جریان های نقدی آتی بررسی نمودند و دریافتند که احتمال مشارکت اقلام تعهدی مثبت در پیش بینی جریان های نقدی آتی بیشتر بود، سهم اقلام تعهدی در نوسانات جریان نقدی افزایش و در حوزه اقلام تعهدی اختیاری[3] و موارد خاص کاهش یافته بود.

لورک و ويلينگر (2009) به بررسی توانايی جريان ‌های نقدی عملياتی گذشته و سود عملياتی گذشته، برای پيش‌بينی جريان‌های نقدی عملياتی آتی پرداختند. نتايج پژوهش نشان داد که جريان‌های نقدی گذشته نسبت به سود عملياتی گذشته، بهتر می‌تواند جريان‌های نقد عملياتی آتی را پيش‌بينی کند و معمولا اين پيش‌بينی در شرکت‌های بزرگ نسبت به شرکت‌های کوچک، به شکل دقيق‌تری صورت می‌گيرد. نتایج تحقیق محمود آبادی و منصوری (1390) نشان می دهد که متغیرهای اقلام تعهدی اختیاری و غیر اختیاری توانایی پیش بینی جریان های نقدی آتی را ندارند. آنها دلیل این امر را در ناکارایی بازار سرمایه و ضعف گزارشگری مالی و در تهیه اطلاعات به هنگام عنوان نمودند.

تحقیقات انجام گرفته پیرامون بازده سهام و ارزش شرکت عمدتاً متغیر بوده به گونه ای که سهامداران متوجه آنها شده و از این منظر به آن می نگرند. در حالی که متغیری مانند جریان نقدی عملیاتی بر اساس اطلاعات حسابداری محاسبه می شود متغیرهایی چون اقلام تعهدی بیشتر بر پایه سیاست های شرکت برآورد می گردند که کمتر به سیاست های مدیریتی وابسته است و در این راستا تا حد زیادی از تداخل و دستکاری مدیریتی مصون می ماند. بنابراین، این مطالعه در تلاش است تا تعیین نماید قیمت گذاری سهام چقدر تحت تاثیر اطلاعات خاص حسابداری همانند جریان نقدی عملیاتی قرار می گیرد. به عبارت دیگر، رابطه بین جریان نقدی عملیاتی به عنوان متغیر مستقل و قیمت سهام به عنوان متغیر وابسته با تعریف اینکه آیا متغیر وابسته می تواند توسط متغیرهای مستقل توصیف شود تعیین می گردد (خدادادی وهمکاران، 1388).

 

[1]Future Operating Cash Flows

[2]SFAC

[3]Discretionary Accruals

دانلود پایان نامه